Wat is hexagonale architectuur?

Hexagonale architectuur, ook wel bekend als de architectuur van poorten en adapters, is een ontwerpmethode die de centrale logica van een applicatie iso­leert van externe zorgen door het te scheiden in zwak gekoppelde componenten.

Het steunt op drie basisprincipes: de gebruikerskant, de bedrijfslogica in het centrum en de serverkant, die de interactie van de applicatie met de buitenwereld op gecontroleerde wijze vergemakkelijken.

Het maakt het mogelijk om beslissingen over technologieën uit te stellen, technologieën met minder impact te wijzigen, de bedrijfslogica geïsoleerd van externe systemen te testen en het interne domein met minder moeite te herontwerpen in externe systemen.

Het bevat domeinobjecten, use-cases, inkomende en uitgaande poorten, en adapters, die essentiële elementen zijn voor de succesvolle implementatie van deze architectuur.